Blogue de Anxo e de Gracia, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

21/11/09

Con todo o equipo

Acaba de chegar ao correo novamente; a verdade é que xa veu repetidas veces, así que ante insistencia imos publicalo a golpe de sábado: que non nos falte o sentido do humor!


Una mañana, el marido vuelve a su cabaña después de varias horas de pesca
y decide dormir una siesta. Aunque no conoce bien el lago, la mujer decide
salir en la lancha. Se mete lago adentro, ancla y lee un libro..

Viene un Guardián en su lancha, se acerca a la mujer y dice:


'Buenos días, señora. ¿Qué está haciendo? '

- Leyendo un libro- responde ella (pensando '¿No es obvio?')

-Está en zona restringida para pescar- le informa Él.

- Disculpe, oficial, pero no estoy pescando, estoy leyendo.

-Si, pero tiene todo el equipo, por lo que veo, podría empezar en
cualquier momento, tendré que llevarla y detenerla.

- Si hace eso, lo tendré que acusar de abuso sexual- dice la mujer...

-Pero ni siquiera la toqué !!! - dice el guarda.

- Es cierto, pero tiene todo el equipo. Por lo que veo, podría empezar en

cualquier momento.

-Disculpe, que tenga un buen día, "señora", y se fue....


MORALEJA:

Nunca discutas con una mujer que lee... Sabe pensar....


Non á violencia contra as mulleres (CXI)

Sempre tan amable e xeneroso, Beni ofrecénos o vídeo que realizaron o curso pasado para traballar desde a biblioteca:


video

20/11/09

French Roast

Curta gañadora do premio "Best in Show Award Winner" da edición del Siggraph de 2009. Creada polo estudo de animación francés "The Pumpkin Factory".



Vía Recogedor

Dereitos da infancia

O Día 20 de Novembro é o Día Internacional dos dereitos da Infancia.



E un ano máis, dicimos NON á pornografía infantil. Desde o IES Río Cabe chéganos o cartel:









Nesta web do Seminario Galego de Educación para a Paz www.sgep.org , podedes atopar os textos íntegros EN GALEGO da Declaración de 1959 e da Convención de 1989.

19/11/09

Retos Matemáticos...e non tanto (XXX)

Menos mal que aínda que fose in extremis resolveuse o famoso reto de "quen chegou primeiro?".
Aí vos van outros problemiñas para que vos entreteñades:

Reto 1.- O día 18 de setembro de 1981, nunha emisora de radio, o presentador decatouse de que esa data (18-9-81) era capicúa. Entón ocorréuselle lanzar en antena a seguinte pregunta: Cales son as datas máis próximas entre si do século XX?

Reto 2.- En que cifra remata 7 elevado a 83578?

Reto 3.- Que teñen en común as fraccións 19/95, 26/65 e 16/64?

Reto 4.- Supoñamos que te ausentas da casa 10 horas e que, durante ese período, se produce un apagón de luz. Como poderías saber a que hora exacta volveu a luz?


Liberdade 10, Galegofobia 0

De Miguel Anxo Fernán Vello no Galicia Hoxe:

A galegofobia que dun tempo a esta parte deu en amosar as súas facianas máis grotescas e as súas artes máis manipuladoras acaba de recibir unha perfecta resposta por parte do Tribunal Supremo. Andaban os galegófobos a encher a boca con iso da "libertad lingüística", falando arreo de "imposición" e de "libre elección de los padres" -no seu punto de mira sempre o galego- e vai o Supremo, órgano xurisdicional superior, e dilles mediante fallo xudicial que é "absurdo" permitir a libre elección dos pais no ensino, xa que abriría as portas a que todos puidesen reivindicar unha instrución impartida en calquera idioma e en calquera territorio. O Tribunal Supremo responde así a un recurso de casación interposto polo pai dun neno vigués (don Estanislao), que pretende que o idioma propio de Galicia non contamine, nin roce sequera, o seu fillo (Teófilo), pois este "cabaleiro da liberdade" esixe que Teófilo reciba todas as clases integramente en castelán. Cousas veremos. ¿En que país e baixo que leis pensa que vive o pai vigués? ¿Como se lle pode negar a un fillo o coñecemento da "lingua propia" do seu país? ¡Vaia coa "liberdade lingüística" que defende don Estanislao! O propio Supremo ten que lembrarlle que "a Administración educativa, como a Administración en xeral, está suxeita ao bloque da constitucionalidade, do que non só forma parte a Constitución, senón os Estatutos de Autonomía, como constantemente recorda o Tribunal Constitucional". Eu recoméndolle a don Estanislao que lea -en castelán, se quere, que existe tradución- o Estatuto de Autonomía de Galicia, e en particular o seu Artigo 5. E tamén lle recomendo ao cabaleiro vigués da imposición/discriminación que repare no seguinte parágrafo da sentenza do Supremo: "A discriminación produciríase precisamente no caso de que a Administración autorizase o pretendido polo demandante, no sentido de permitir que, a criterio do peticionario, se puidera cursar un determinado tipo de estudo con esquezo ou marxinación de unha das linguas concorrentes".

A lingua inútil

Artigo de Manuel Rivas hoxe no País:


Se equivoca usted, señor titular del juzgado número 6 de Alcorcón, al proclamar la carencia de "utilidad pública" del idioma gallego. En una caricatura de Castelao, un campesino dice: "Deus nos libre da Xustiza!". Quizás estaba pensando en usted, señor juez. Fíjese que útiles y previsoras son las lenguas "subalternas".

Fíjese si son previsoras que en los cuentos gallegos de Álvaro Cunqueiro hay personajes que como último deseo piden que en el ataúd, además de la Biblia, le metan el Código Civil por si tienen que pleitear en la otra vida. A la vista de como reculan los tiempos, me adelanto a pedir para el postrer viaje un ejemplar de la Declaración Universal de los Derechos Humanos, además de la Constitución española (subrayado el artículo 3º, apartado 2) por si el barquero Caronte se pone pesado, dispensando, y me niega la "utilidad pública del gallego" en el Más Allá, siguiendo la doctrina de su señoría.

Ya que estamos con la verdad narrativa de los cuentos y las últimas voluntades, permítame una breve historia. Un anciano campesino manda llamar al notario para hacer el testamento definitivo. Dice: "De la tierra, dejo un tercio para Ramón, un tercio para María, un tercio para Concha, un tercio para Manuel, otro tercio para Andrés..." El notario le interrumpe: "Pero, ¿no serán muchos tercios?" Y el campesino responde: "¡No sabe usted lo grande que es la tierra!" Pues con las lenguas ocurre algo parecido. Que hay sitio para todas. Que no pesan en la cabeza. Que no hay lengua inútil.

Inútiles, inútiles no le somos, señor juez. Hay muchas personas que nos comunicamos normalmente en gallego y no nos consideramos del todo inútiles. Como ocurre incluso en la judicatura, unos somos menos útiles que otros, hacemos lo que podemos, pero respetamos. Eso si, tenemos una educación mínima del respeto. Nuestros padres nos acunaron, nos criaron y nos contaron cuentos en gallego para espantar el miedo. Y no eran unos inútiles, créame. Gracias a ellos, no le tengo miedo, señor juez.

En su Tesis sobre el concepto de la Historia, dice Walter Benjamin: "No hay ningún documento de la civilización que no sea al mismo tiempo un documento de barbarie". Yo antes no entendía muy bien esta frase, se lo juro, pero se me han aclarado de repente las ideas, como por un rayo, después de leer su fundamento "lingüístico" para negar el traslado escolar a Vigo de unas niñas en el auto tramitado en un caso de divorcio. En ese aspecto, el documento no resiste el principio de realidad. En Galicia, las niñas no sólo aprenderían gallego, sino que podrían enriquecer su castellano con las "maravillosas curvas" que Unamuno admiraba en Valle-Inclán.

No voy a hablarle ahora de Alfonso X el Sabio, ni de Rosalía de Castro, ni del tronco común galaico-portugués, patrimonio lingüístico que nos permite comunicarnos con millones de personas en el mundo, desde Brasil al Timor Oriental. Como además tenemos la suerte de compartir el castellano, vea usted, señor juez, que no vamos tan mal pertrechados, siempre, claro, que a los niños no les amputen la lengua "inútil". Creo que lo que procede en este momento es ir al argumento protoecológico enunciado por Julio Camba. Según demostró en un irónico artículo, el gallego es un idioma muy apto para hablar no sólo entre las personas sino también con todo tipo de animales. ¡Fíjese usted si será útil!

Office plankton

Peripecias dos oficinistas cando o xefe manda... ou pasa por alí. Aquí tes máis episodios.



Vía Recogedor

Non á violencia contra as mulleres (CX)

El sueño de Morfeo súmase a aqueles grupos e cantantes que dedican unha canción a loitar pola "Tolerancio Cero". A canción chámase "Quien te crees", do seu último álbum.
Poño este vídeo porque está subtitulado e pode servir para traballar na aula:

18/11/09

Entre os dous Cirilos, escolleron o malo

Artigo de Xosé María Lema no Xornal do mércores:

Ollando no filme “Ágora” de Amenábar a bárbara destrución da Biblioteca de Alexandría por fanáticos cristiáns, inducidos polo seu bispo Cirilo coa anuencia do emperador romano, non fun o único en trasladar a escena á Galicia actual, pois hoxe estamos vivindo unha campaña aniquiladora semellante por parte dos nosos gobernantes contra a lingua (e cultura) galegas. ¿Como foi posible que cultos bispos coma o propio Cirilo –que chegou a santo e sería incluso proclamado Padre da Igrexa a fins do século XIX– inducisen á destrución pola destrución só porque as obras alí custodiadas non eran de cristiáns?

Aquela Alexandría era, antes de triunfar o fanatismo, un paraíso de tolerancia onde convivían xudeus, cristiáns, pagáns e mesmo xente descrida, como parece que era o caso da filósofa Hipatia, a protagonista. Sen dúbida foron moitos os espectadores que saíron do cine indignados por tal irreparable perda, aínda que non sei se todos trasladarían a súa indignación a hoxe, co noso idioma milenario ameazado pola acción mentireira dos intolerantes coa dirección asistida do propio Goberno galego.

Ollando aquela seita de fanáticos entrando a saco no templo do saber da Antigüidade disposta a estragar todo, foi inevitable a comparanza. Columnas e andeis polo chan, pergamiños e papiros voando… Cada papiro polo aire eran os folios dos nosos Cancioneiros medievais ciscados por unha ventá á ventoeira. Cada pergamiño rachado eran páxinas arrincadas das Cantigas de Santa María. Cada cacharela no patio eran as obras de Rosalía, Curros, Pondal, Castelao, Cunqueiro, Ferrín ou Rivas reducidas a borralla… Un coñecido intelectual galego dixo que calquera acción contra a lingua é como unha bárbara amputación no corpo humano. E deste noso Goberno só coñecemos amputacións no corpus da nosa lingua: a eliminación da proba de galego nas oposicións, a retirada de subvencións ós libros e ás traducións, as enquisas enganosas no ensino, as ‘galiñolas’, o desenterro da toponimia acastrapada… En fin, agora estamos na tensa espera da pira (¿funeraria?) final: o anunciado novo decreto relegador do galego no ensino e a derrogación da Lei de Normalización Lingüística. ¿Atreverase a facer o sumo sacerdote un acto “depurador” solemne na praza do Obradoiro ó estilo dos autos de fe de Filipe II? A Santa FAES reloucaría contemplando as labaradas, sen dúbida…

O templo do saber de Alexandría quedara convertido nunha corte de ovellas. Boa metáfora. Quizais sexa iso o destino pensado para Galicia: sen lingua, sen identidade, sen caixas… seremos coma ovellas. A san Cirilo de Alexandría non o salvou de ser xulgado pola Historia nin a súa suposta santidade, pois nela figura coma o destrutor de algo que hoxe sería Patrimonio da Humanidade (e tamén coma un dos primeiros antisemitas). Tristes méritos. ¡Que diferenza co outro san Cirilo, o Filósofo (século IX), tan ben querido polas nacións eslavas por ser o salvador e normalizador lingüístico das súas linguas minorizadas! Podendo escoller entre os dous Cirilos, os nosos gobernantes inclináronse polo inquisidor. Mágoa. Eu confésome devoto do outro, o Bo, o que non só lles predicou aos eslavos nas súas desprezadas linguas ágrafas senón que lles creou un alfabeto, o ‘cirílico’, para que as puidesen escribir. Crenzas relixiosas aparte, poderíase pensar en instituír na festividade dos santos Cirilo e Metodio, o 14 de febreiro, o Día da Normalización Lingüística das linguas ameazadas coma a nosa; tamén serviría para recordarlle á Igrexa en Galicia as súas obrigas lingüísticas cos seus fieis galegos.

Pigeon: Impossible

Curta de animación dirixida por Lucas Martell que fala do que ten que pasar un axente secreto, Walter Beckett, a causa dunha pomba. Foron cindo anos de traballo e menos de 10000 dólares.




Vía Recogedor

Cando pecha o museo

Home, que non van estar sempre colgaos e aburrios!!!:

A escola das areas

Desde o blogue do CEIP Alexandre Bóveda chegamos a esta curta animada que nos fala dun método de ensino de hai dous séculos... que aínda hoxe non coñecemos!

Animación en plastilina baseada nun texto de Frai Martín Sarmiento.
Frei Martín Sarmiento vén a Pontevedra para buscar un remedio contra a variola. Alí discute cun mestre sobre a necesidade de lles ensinar aos nen@s o galego. Para demostrar a súa tese en favor do noso idioma, Sarmiento aposta que pode ensinarlle a un rapaz, Alfonsiño, a ler e escribir en tres días co seu método.
Dirixido por Victoria Curiá, Tomás Conde.


17/11/09

Jackson vs Bean

Xenial curta de Stop Motion de Patrick Boivin.

Jackson vs Bean from Patrick Boivin on Vimeo.



Vía Recogedor

Fala o Supremo...

... E o Supremo rexeita que os pais escollan a lingua na que estuden os seus fill@s!

"Absurdo": esta é a palabra empregada para permitir a libre elección no ensino da lingua, xa que abriría a porta a que calquera puidese "reivindicar unha instrución impartida en calquera idioma en calquera dos territorios".


O Tribunal Supremo rexeita que os pais poidan elixir o idioma no que estudan os seus fillos. Este é un dos argumentos que emprega este órgano xudicial para non admitir o recurso interposto polo pai dun alumno do colexio Los Sauces de Vigo que esixía que o seu fillo recibise aulas integramente en castelán. O xuíz alega que recoñecer a "toda persoa dependente da xurisdición dun Estado o dereito a ser instruído na lingua da súa elección conduciría a resultados absurdos, posto que todos poderían reivindicar así unha instrución impartida en calquera lingua, en calquera dos territorios".
Este fallo xudicial bota por terra a demanda dalgúns pais que reivindican a liberdade de elección do idioma nos centros, xusto nun momento no que a Consellería de Educación se atopa ademáis ultimando o borrador do novo decreto que regulará o uso do galego e o castelán no ensino. A posibilidade de que as familias puidesen elixir o idioma no que estudan os seus fillos estivo nun principio entre as alternativas que barallou a Xunta cando decidiu anular o decreto do Goberno bipartito que fixa que se deben impartir en galego cando menos o 50 por cento das aulas.
Para dar liberdade de elección, nembargante, habería que segregar aos alumnos por lingua. Aínda que a Consellería de Educación admitiu nun primeiro momento que esta opción estaba "sobre a mesa de traballo", máis tarde descartouse ao plantexarse dúbidas legais ao respecto.
Aínda e así dende o colectivo Galicia Bilingüe séguese reivindicando que se permita elixir aos pais o idioma do ensino dos seus fillos e reclaman á Xunta que cumpr cos seus compromisos electorais. No seu programa para as eleccións de marzo, o PP prometía "un bilingüismo integrador basado en el conocimiento de ambas lenguas y en el derecho de la libre opción lingüística". Precisamente para intentar ser fieis a esta promesa a Consellería de Educación realizou unha enquisa entre os pais para preguntárenlles en que lingua querían que estudaran os seus fillos.
Para o Tribunal Supremo, nembargante, nunha sentenza emitida o 21 de outubro de 2009, nin a Constitución nin a Declaración Universal dos Dereitos do Home "garanten aos pais o dereito de elixir a lingua que rexirá o proceso educativo dos seus fillos".
Por esta razón declara a "inadmisibilidade" do recurso de casación interposto por un pai de Vigo en contra dunha sentenza ditada polo Tribunal Superior de Xustiza de novembro de 2007 na que xa se denegaba ao demandante que o seu fillo recibise as aulas integramente en castelán.

Le o artigo completo no Faro de Vigo de hoxe.

E non se discrimina o castelán, por suposto!!!

Non á violencia contra as mulleres (CIX)

Unha curta diferente sobre o mesmo tema:

O Principiño en pop-up

Xa sabedes que me encantan os pop-up... e máis tratándose deste libro máxico, aínda que nesta ocasión voulle dedicar especialmente a Concha:



Vía Blog de Miguel Calvillo

E comeron FELICES

Grazas ao blogue do CEIP Pena de Francia sabemos deste vídeo de Médicos sen fronteiras, cun xogo educativo chamado "... e comeron FELICES" que paga a pena coñecer sobre a desnutrición infantil.

16/11/09

Un libro estraño

Grazas a Montse chegamos a esta preciosa animación 3D que conta a historia dun rapaz que nunha libraría abre un libro moi estraño... e todo isto a comezos do século XX:


Fame 0

Pensemos en botar fóra a fame. Para apoiar esta idea asina a carta a Zapatero e pon o banner no teu blogue.

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.